Podczas podczas gdy głównym źródłem zarobków we wczesnym przemyśle gier wideo było produkowanie automatów do gier także konsol, żywotny wzrost komputerów domowych do wnętrza latach 70. także 80. pozwolił ich właścicielom na produkowanie prostych gier. Wkrótce stworzone zostały różne grupy hobbistów tworzących kolejne gry.
Wiele z tych gier (początkowo klonów klasycznych gier z komputerów uniwersyteckich, oraz z kolei klonów popularnych gier z automatów) była dystrybuowana za sprawą różnym mediom, na przypadek w poprzek drukowanie kodu źródłowego w środku książkach (na przypadek wewnątrz Basic Computer Games Davida Ahla), magazynach (Creative Computing) także biuletynach. Wcześni projektanci gier, w charakterze Crowther, Daglow oraz Yob mogli wykryć szyfr swoich gier – o którym co więcej nie myśleli, tak aby zasłonić go prawem autorskim – opublikowany wewnątrz książkach także magazynach z usuniętymi ich odpowiednimi tytułami.
Inną formą dystrybucji tych gier było wysyłanie plus sprzedaż dyskietek, kaset magnetofonowych także kartridżów z zapisanym kodem programu. Krótko następnie twórcy zaczęli sądzić własne małe firmy plus wyprzedawać gry do wnętrza plastikowych opakowaniach do wnętrza lokalnych sklepach czy wysyłać je pocztą. Richard Garriott stworzył pierwszą grę cRPG, Akalabeth, także wewnątrz 1980 sprzedawał ją na własną rękę, póki przedsiębiorstwo California Pacific nie podpisała z zanim kontraktu na dystrybucję również sprzedaż gry dodatkowo na tworzenie kolejnej gry (była nią Ultima – 1980).